پدر

برای پدرم …

که زخم هایش را مرهمی ندید …

و همه ی پدرهای مرد روزگار …

 

آهنگ و تنظیم : امید پژوهش

خواننده : حسین داودی

 

 

واسه من کوه ، طرحی از یه مَرده

یه مَردی که دلش دریای درده

کسی که حُرمتِ اسم ِشریفش

تو عمق ِرگ و ریشه م ، رِخنه کرده …

 

کسی که حتی یادش تکیه گاهه

اگه دنیا سَرم آوار باشه

کسی که خوب  این و  یاد من داد

که باید عشق ، بی تکرار باشه …

 

یه تن در بُرده از حَبس ِعداوت

که با چشم بند هم ، بیدار بوده

کسی که پشتِ هر زخمی که برداشت

همش دستِ خودی در کار بوده …

 

دلم ، درگیر ِتقویم ِگذشته ست

که از این حال و روزم با خبر نیست

یه عمری رفت ، تا این که بدونم

برای من ، کسی مثل پدر نیست …

 

من از امنیتِ عشقِ تو بوده

که تا مِعراج ِآرامش رسیدم

برای من ، چی با ارزش تر از این

که زیرِ سایه ی تو ، قد کشیدم …

 

زمونه هر چه کرد از پا بیفتی

تو مغرورانه زانو خم نکردی

به دوش ِخسته بارِ غم کشیدی

ولی از اعتبارت کم نکردی …

 

صبورانه تحمل کردی یک عمر

همه سنگینیِ این زندگی رو

حلالم کن پدر ، من طاقتم نیست

عذاب ِاین همه شرمندگی رو …

 

دلم ، درگیر ِتقویم ِگذشته ست

که از این حال و روزم با خبر نیست

یه عمری رفت ، تا این که بدونم

برای من ، کسی مثل پدر نیست …

 

تهران ، 17 خرداد 93

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پدرم هر چه زخم خورد از خودی ها بود … از حبس ناجوانمردانه ی تا پای مرگ ، تا شکست های پشت هم و تنهایی های ناباورانه اش … برای من اما بدون تردید مفهوم استقامت و درستی و یقین است … تعبیر صبوری و تحمل … پدر ، همیشه اسطوره ی زندگی ست … همیشگی ست …

English English فارسی فارسی